به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ کشتی جهان روز پنجشنبه یکی از بزرگانش را از دست داد: عبدالله موحد، عضو تالار مشاهیر فیلای سابق.
به نقل از آنا، سایت اتحادیه جهانی کشتی گزارشی از زندگی این قهرمان بزرگ منتشر کرد: عبدالله موحد (ایران)، یکی از بزرگان تمام دوران کشتی جهان و یکی از چهرههای برتر کشتی آزاد در دهه ۱۹۶۰، روز پنجشنبه (۳۰ اپریل) پس از سکته قلبی در ایالات متحده درگذشت. این اسطوره ایرانی در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
نام این اسطوره ایرانی که در ۸۶ سالگی درگذشت، با درخشش فنی و نظم و انضباط بیوقفه مترادف شد. موحد، قهرمان پنج دوره جهان، برنده مدال طلای المپیک و دو بار برنده بازیهای آسیایی، در خط مقدم دوران برتری ایران در صحنه جهانی بود. موحد با رقابت در وزنهای ۶۸ و ۷۰ کیلوگرم کشتی آزاد، به سطحی از تسلط پایدار دست یافت که به ندرت در این ورزش دیده میشود.
موحد که در مارچ ۱۹۴۰ در بابلسر، استان مازندران ایران، متولد شد، در کودکی با والیبال آشنا شد و به خاطر مهارتهایش به عنوان یک اسپوکر در محل شناخته میشد. با این حال، او این ورزش را کنار گذاشت، چون احساس میکرد به اندازه کافی قد بلند نیست و باور نداشت که برای این کار مناسب است. در نهایت، او در تشک کشتی بود که میراث خود را رقم زد.
او به باشگاه ورزشی تهران جوان پیوست و در جوانی، موحد کار آسانی نداشت. او اغلب به کشتیگیران باسابقهای مانند محمد صنعتگران میباخت. با این حال، پشتکار داشت و مربیان او را به عنوان ترکیبی نادر از چابکی، هوش و خونسردی تحت فشار شناختند. این ویژگیها، حرفه او را تعریف کردند. موحد در زمانی ظهور کرد که کشتی ایران سرشار از استعداد بود. اسطورههایی، چون غلامرضا تختی، منصور مهدیزاده، ابراهیم سیفپور و امامعلی حبیبی؛ در چنین جمعی، بزرگی نه تضمین شده بود و نه به راحتی به دست میآمد، اما ظهور موحد سریع بود.
موفقیت او در سال ۱۹۶۲ حاصل شد، زمانی که قهرمانان سابق کشتی آزاد اتحاد جماهیر شوروی برای یک سری مسابقات دوستانه به ایران سفر کردند. پیروزی او بر زارگ بریاشویلی او را یک شبه به یک پدیده در ایران تبدیل کرد و سال بعد، موحد اولین کشتی خود را برای تیم ملی ایران در مسابقات قهرمانی جهان در صوفیه، بلغارستان انجام داد.
موحد به عنوان یک تازه کار ۲۳ ساله نتوانست برای تیم ملی ایران مدال بگیرد و به طور مشترک با کشتیگیر مشهور بلغاری، انیو والچف (بلغارستان)، در جایگاه ششم قرار گرفت. در المپیک ۱۹۶۴ توکیو، او نشانههایی از پیشرفت نشان داد و چهارم شد. یک سال بعد، در مسابقات جهانی منچستر، او اولین عنوان قهرمانی جهان خود را به دست آورد و روند فوقالعادهای را آغاز کرد.
از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰، موحد عملاً دستنیافتنی بود. او برای المپیک تابستانی ۱۹۷۲ بازگشت، اما یک آسیبدیدگی در ناحیه شانه، دوران حرفهای او را کوتاه کرد و مانع از فصل پایانی شد که میتوانست رکورد درخشان او را بیشتر روشن کند. پس از بازیهای الممپیک، موحد که مدرک کارشناسی ارشد داشت، به ایالات متحده آمریکا نقل مکان کرد و در آنجا دکترای خود را در دانشگاه جورج واشنگتن گرفت. او پس از اخذ مدرک دکترا، به زندگی خود در آنجا ادامه داد و به عنوان مکانیک کار کرد. فراتر از مدالهایش، میراث موحد در استانداردی که او تعیین کرد، نهفته است. او به تعریف نسل طلایی کشتی ایران کمک کرد و الهامبخش ورزشکاران بیشماری بود که راه او را دنبال کردند. ورود او به تالار مشاهیر اتحادیه جهانی کشتی، جایگاه او را در میان بزرگان تمام دوران تثبیت کرد.
در سوگ درگذشت او، دنیای کشتی نه تنها یک قهرمان، بلکه یک هنرمند را به یاد میآورد که تعالی پایدارش، کشتی آزاد را به یک هنر ارتقا داد.
258 258
هیچ نظر! یکی از اولین.