به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ انتشار یک بریده روزنامه قدیمی از مصاحبه حسین کعبی در فضای مجازی، بار دیگر نام این بازیکن سابق تیم ملی را بر سر زبانها انداخته است؛ جایی که به پیشنهاد جالب توجه باشگاه تاتنهام برای این مدافع-هافبک ایرانی اشاره شده؛ موضوعی که در زمان خود کمتر مورد توجه قرار گرفت، اما حالا با بازنشر آن، به یکی از سوژههای داغ فوتبال تبدیل شده است.
ورزش سه نوشت: همین ماجرا بهانهای شد تا سراغ حسین کعبی برویم و درباره جزئیات آن پیشنهاد، تجربه حضورش در فوتبال اروپا و قطر، و البته شرایط این روزهای فوتبال ایران گفتوگویی مفصل داشته باشیم؛ گفتوگویی که در آن، کعبی با صراحت از فرصتهای از دسترفته و واقعیتهای کمتر شنیدهشده سخن میگوید.
* درباره وضعیت استقلال خوزستان صحبت کنید و عملکرد کلی تیم در این فصل؟
«امسال کار بسیار سختی داشتیم. متأسفانه اتفاقاتی که در استقلال خوزستان رخ داد، باعث شد نزدیک به ۱۷ بازیکن خوب خود را از دست بدهیم و عملاً شکل تیم از بین برود؛ چه بازیکنان خارجی و چه ایرانی. در لیگ برتر اگر تیمی ترکیب کامل و نیمکت مناسبی نداشته باشد، کار بسیار دشوار میشود و شرایط برای ما هم همینگونه بود. در شرایطی که اکثر تیمها به استراحت رفته بودند و بازیکنان در کنار خانوادههایشان بودند، من به همراه آقای امیر خلیفهاصل و آقای رضا باقری حدود یک ماه کامل به بررسی بازیکنان تستی پرداختیم و توانستیم چند بازیکن مستعد خوزستانی را انتخاب کنیم. شرایط واقعاً سخت بود؛ در گرمای شرجی اهواز از بازیکنان تست میگرفتیم، زمین تمرین نداشتیم، زمین بازی نداشتیم و وضعیت کلی تیم مناسب نبود. بسیاری پیشبینی میکردند استقلال خوزستان یکی از تیمهای سقوطکننده باشد، اما ما پاسخی نمیدادیم و فقط کار خودمان را انجام میدادیم.
ما از روزی که فوتبالیست شدیم با همین دردها و سختیها بزرگ شدیم و در مربیگری هم همین مسیر را ادامه دادیم. گفتیم این سختی را تحمل میکنیم تا بتوانیم عملکرد بهتری داشته باشیم. خدا یکبار در خانه آدم را میزند و به ما هم لطف کرد. واقعاً معتقدم کسی که زحمت میکشد، حقش را میگیرد. خوشبختانه توانستیم چند بازیکن خوب معرفی کنیم؛ از جمله حجت احمدی که از لیگ دو و فولاد نوین به تیم آوردیم و در ادامه به پیکان منتقل شد. این برای ما افتخار است که بازیکنانی را که کمتر کسی به آنها توجه داشت، معرفی کنیم و حالا پیشنهادهای خوبی هم دارند.
به نظر من این بدترین سال فوتبالی ما بود؛ برای من، آقای امیر خلیفهاصل و آقای البرز حاجیپور که واقعاً زحمات زیادی کشید. ما یک گروه بودیم و تصمیم گرفتیم اگر قرار است موفق شویم، باید از یکدیگر حمایت کنیم. در نهایت هم توانستیم ۲۵ امتیاز کسب کنیم، هرچند شرایط خاصی مانند تعطیلی بازیها بهوجود آمد.»
* متأسفانه مشکلات مالی هم دارید و گفته میشود حدود ۲۵۰ میلیارد بدهی وجود دارد. اگر این مبلغ پرداخت نشود، وضعیت باشگاه خطرناک میشود و ممکن است زحمات شما تحتالشعاع قرار بگیرد؟
«درست است؛ ما تمام زحماتمان را کشیدیم و وظیفهمان در زمین مسابقه بود. باشگاه هم وظایف خودش را دارد و باید آن را بهخوبی انجام دهد. البته نباید از تلاشهای آقای بهنام ابوالقاسمپور گذشت که شبانهروز با تمام وجود در حال کار کردن است تا منابع مالی را تأمین کند. حتی برای هر برد، ۵۰ میلیون تومان پاداش به بازیکنان پرداخت میشد. اما متأسفانه بدهی سنگین به بازیکنان خارجی، حدود ۱۸۰ تا ۲۰۰ میلیارد تومان، فشار زیادی به باشگاه وارد کرده و کمر تیم را شکسته است. شرایط واقعاً سخت است و شنیدهام اگر این بدهی پرداخت نشود، پنجره نقلوانتقالاتی بسته خواهد ماند و حتی خطر سقوط هم وجود دارد. در این شرایط، با توجه به وضعیت کشور، کار بسیار دشوار شده است. اگر خدای نکرده از سوی فیفا امتیازی از تیم کسر شود، به نظر من فاجعه خواهد بود، چرا که کسب ۲۵ امتیاز در این شرایط کار بزرگی بود. با این حال امیدوارم با پیگیریهایی که انجام میشود، این مشکلات برطرف شود و اتفاقات خوبی برای باشگاه رقم بخورد.»
* یک مصاحبه قدیمی از شما در فضای مجازی منتشر شده که به پیشنهاد تاتنهام اشاره دارد. ماجرای آن پیشنهاد چه بود؟
«بله، آن مصاحبه مربوط به سالهایی است که آقای پژمان راهبر در روزنامه فعالیت میکرد. آن زمان نه تلگرام بود، نه واتساپ و نه فضای مجازی به شکل امروز وجود داشت. حتی برای گرفتن یک عکس یادگاری با بازیکنان خارجی یا تعویض پیراهن هم امکانات امروز نبود. طبیعی است که آن زمان یک مصاحبه به این شکل بازتاب گستردهای نداشت، اما امروز با وجود فضای مجازی، بهسرعت همه از آن مطلع میشوند.
در آن سالی که در السد قطر بازی میکردم، به یاد دارم در دیداری مقابل الریان دو پنالتی گرفتم و یک گل هم زدم. بعد از همان بازی، پیشنهادی به من شد؛ هم بهصورت حضوری با من صحبت کردند و هم با مدیر برنامههایم تماس گرفتند. اما باشگاه السد با این انتقال موافقت نکرد. آن زمان سرمربی تیم بورا میلوتینوویچ بود؛ مربی شناختهشدهای که سابقه حضور در چندین جام جهانی را داشت و در نهایت با جدایی من مخالفت شد و این انتقال به تاتنهام انجام نشد.
الان که این مصاحبه قدیمی دوباره مطرح شده، بد نیست نسل جوان هم بداند که در آن سالها هم بازیکنان ایرانی پیشنهادهای خوبی از فوتبال اروپا داشتند. ما هم دوست داریم این مسیر برای بازیکنان جوان امروز بیشتر هموار شود. به هر حال، اگر آن زمان این پیشنهاد عملی میشد، شاید شرایط فوتبالی من متفاوت رقم میخورد. بازی در فوتبال کشورهای عربی شرایط خاص خودش را دارد و به نظر من از نظر بدنی هم افت ایجاد میکند. اگر پیشنهاد تاتنهام نهایی میشد، احتمالاً مسیر بهتری در انتظارم بود.»
* گفته میشود پیش از آن هم از ولورهمپتون پیشنهاد داشتید، اما به دلیل مسائل مالی این انتقال انجام نشد. درباره آن پیشنهاد توضیح میدهید؟
«بله، درست است. من در آن مقطع حتی در تمرینات این تیم هم حضور داشتم، اما در نهایت شرایط بهگونهای پیش رفت که این انتقال انجام نشد.»
* در انگلیس با ولورهمپتون تمرین کردید؟
«بله، با این تیم تمرین کردم و حتی عکسهایش هم در گوشی من موجود است و اگر خواستید برایتان ارسال میکنم. آقای رضاییان هم همراه من بودند. باشگاه برای ما یک اتاق در نظر گرفته بود و مدیرعامل وقت، مرحوم آقای عباس نواصرزاده، شخصاً به دیدار ما آمد و تأکید کرد که من تنها نباشم، چون آن زمان سنوسال زیادی نداشتم. ایشان واقعاً زحمات زیادی برای من کشید.
حدود دو هفته با تیم ولورهمپتون تمرین کردم و جلساتی هم برگزار شد، اما چون با باشگاه فولاد قرارداد داشتم، در نهایت از نظر مالی به توافق نرسیدیم و به ایران بازگشتم. اسناد این موضوع و تصاویر آن دوره همچنان موجود است. حتی پیراهن و گرمکن این تیم را هم به یادگار گرفتم و آن را به آقای رضاییان تقدیم کردم.»
* درباره حضور در لسترسیتی هم صحبت کنید؛ تیمی که بعدها دوران اوج فوقالعادهای داشت اما اخیراً سقوط کرده است.
زمانی که پیشنهاد لسترسیتی را قبول کردم، خیلیها میگفتند بهخاطر شرایط بدنی و نوع بازیام شاید نتوانم در فوتبال انگلیس موفق باشم. اما من همیشه بازیهای پرهیجان و درگیرانه را دوست داشتم، بهویژه لیگ انگلیس. با خودم گفتم خدا یکبار در خانه آدم را میزند و باید از این فرصت استفاده کنم. بعد از جام جهانی پیشنهادهایی از آلمان هم داشتم، اما لسترسیتی را انتخاب کردم، چون سرمربی تیم، آقای اسکیپ، شخصاً من را میخواست و با من صحبت کرده بود. به همین دلیل با انگیزه و با تمام وجود این پیشنهاد را پذیرفتم.
با این حال، بهدلیل مشکلات اداری، ITC من از سوی باشگاه پرسپولیس با تأخیر صادر شد و حدود چهار تا پنج بازی ابتدایی را از دست دادم. این موضوع باعث ناراحتی سرمربی تیم هم شده بود. در نهایت پس از هفته ششم ITC صادر شد و توانستم در اولین بازی حدود ۳۰ دقیقه به میدان بروم و در مجموع پنج تا شش بازی برای تیم انجام دادم. به نظر من تجربه بسیار خوبی بود، اما با تغییر کادر فنی و آمدن مربی جدیدی که شناختی از من نداشت، شرایط تغییر کرد و فرصت بازی به من نرسید. در نهایت تصمیم گرفتم به ایران برگردم و دوباره در خدمت پرسپولیس باشم.»
* از السد هم بگوییم که امشب قهرمان قطر شد. تفاوت سطح آنجا با فوتبال کشورمان چطور است؟
«به نظر من السد بهترین تیم آسیاست. یادم هست در اوایل دهه ۸۰، در تهران جلسهای بین مسئولان این باشگاه با آقایان رضاییان و نواصرزاده برگزار شد که آقای افشین پیروانی هم حضور داشت. همان جلسه منجر به امضای قرارداد دو ساله من با السد شد.
قبل از حضور در این تیم، فقط نام السد را شنیده بودم و بازیهایش را دیده بودم، اما وقتی به آنجا رفتم، متوجه شدم با باشگاه بزرگی طرف هستم. با این حال، اگر به گذشته برگردم، شاید انتخاب دیگری میکردم. السد تیم بزرگی است، اما اعتقاد دارم اگر بازیکن ایرانی میخواهد به کشورهای عربی برود، بیشتر باید بهخاطر مسائل مالی این تصمیم را بگیرد.
به نظر من بازیکنان ایرانی در آن فضا خیلی زود افت میکنند؛ چون شرایط بهگونهای است که بازیکن زود سیر میشود و حتی نوع فوتبال در آنجا میتواند باعث افت بدنی شود و به نظر من آنها تنبل هستند. خود من هم چنین تجربهای داشتم. با وجود اینکه با سرمربی تیم، آقای بورا میلوتینوویچ، ارتباط خوبی داشتم، اما بهدلیل آشنایی با زبان عربی، درک کاملتری از فضا داشتم و همین موضوع گاهی شرایط را برایم سختتر میکرد.
یک فصل در السد بازی کردم و از نظر فنی تجربه بدی نبود، اما در سال دوم قراردادم را فسخ کردم و به فولاد خوزستان برگشتم. البته باید گفت امروز شرایط نسبت به آن زمان خیلی بهتر شده و امکانات و ساختار فوتبال در کشورهای عربی پیشرفت قابل توجهی داشته است.»
* چرا در سالهای اخیر بازیکنان ایرانی کمتر از لیگهای مطرحی مثل انگلیس، آلمان یا حتی پرتغال پیشنهاد دریافت میکنند؟
«واقعیت این است که در سالهای اخیر از نظر بازیکنسازی و جوانگرایی با مشکل جدی مواجه شدهایم. باید صادق بود؛ ما نباید سر مردم کلاه بگذاریم. در حال حاضر از نظر بازیکن در مضیقه هستیم و این موضوع حتی در تیم ملی هم دیده میشود. وقتی سرمربی تیم ملی به بازیکنان باتجربه و سنبالا بازمیگردد، نشان میدهد که گزینههای جوان و آماده به اندازه کافی وجود ندارد. در لیگ برتر هم میبینیم بازیکنان ۳۷ یا ۳۸ ساله همچنان بازی میکنند و این موضوع نشاندهنده ضعف در پشتوانهسازی است.
خیلی از جوانان باید به خودشان بیایند؛ فوتبال فقط مسائل مالی نیست و برای پیشرفت باید تلاش و برنامهریزی جدی داشت. در شرایط فعلی، من بازیکنی را نمیبینم که بهطور قطع شایستگی حضور در فوتبال اروپا را داشته باشد. اگر هم انتقالی صورت بگیرد، احتمالاً از بین همین بازیکنان فعلی تیم ملی خواهد بود.
به نظر من ریشه این مشکل به ضعف در استعدادیابی و عملکرد ردههای پایه برمیگردد. در گذشته باشگاههایی مثل سپاهان و فولاد در این زمینه عملکرد بسیار خوبی داشتند، اما امروز آن روند کمرنگ شده و همین موضوع باعث شده فوتبال ما در این بخش به بنبست برسد.»
۲۵۸ ۲۵۸
هیچ نظر! یکی از اولین.