ایمان گودرزی؛ در شرایطی که کمتر از چهار ماه تا آغاز رسمی جام جهانی ۲۰۲۶ باقی مانده، تیم ملی فوتبال ایران با بحرانی جدی در برنامهریزی دیدارهای تدارکاتی مواجه شده است. ناکامی فدراسیون فوتبال در نهاییکردن توافق با تیمهای مطرح اروپایی و آفریقایی باعث شده تقویم آمادهسازی شاگردان امیر قلعهنویی عملاً خالی بماند؛ وضعیتی که با اهداف فنی کادر مربیگری فاصلهای معنادار دارد.
قلعهنویی پس از همگروهی ایران با بلژیک، مصر و نیوزیلند، تأکید کرده بود که دیدار با تیمهای آسیایی کمکی به شبیهسازی شرایط جام جهانی نمیکند و اولویت باید بازی با حریفانی از اروپا، آفریقا یا آمریکای لاتین باشد. اما روند مذاکرات فدراسیون، فعلاً نتیجهای مطابق این خواسته نداشته است.
بازی بزرگی در کار نخواهد بود!
طبق گزارشهای منتشر شده، مهمترین ضربه به برنامههای تدارکاتی ایران، عقبنشینی فدراسیون فوتبال اسپانیا از توافق اولیه برای برگزاری دیدار دوستانه بود. قرار بود تیم ملی در ورزشگاه ریازور لاکرونیا و در ازای پرداخت حدود ۱.۵ میلیون دلار، در فیفادی خرداد به مصاف شاگردان لوئیس د لا فوئنته برود؛ مسابقهای که میتوانست مهمترین بازی آمادهسازی ایران پیش از جام جهانی باشد. با این حال، طبق آخرین خبرها، اسپانیاییها فعلاً تصمیمی برای انجام این مسابقه ندارند. پیش از این نیز پرونده مذاکره با پرتغال به دلیل اختلافات مالی بسته شده بود تا رؤیای تقابل با یک قدرت بزرگ اروپایی فعلاً رنگ ببازد.
فدراسیون فوتبال برای فیفادی ماه مارچ تلاش کرد با یک تیم آفریقایی به توافق برسد تا شرایط بازی با مصر شبیهسازی شود. تونس، الجزایر و کامرون در فهرست گزینهها قرار داشتند. مذاکرات با تونس خیلی زود متوقف شد. الجزایر رسماً پاسخ منفی داد و در حالی که گفته میشد مذاکرات با کامرون به مراحل مثبتی رسیده، افزایش رقم درخواستی این کشور باعث شد توافق نهایی حاصل نشود. در نتیجه، فیفادی مارچ نیز بدون حریف قطعی باقی ماند.
ایسلند و اسکاتلند دو گزینه دیگر برای شبیهسازی تقابل با بلژیک بودند. اما ایسلند برنامه بازی با کانادا و هائیتی را نهایی کرد و اسکاتلند نیز پیشنهاد ژاپن را پذیرفت. به این ترتیب، پرونده مذاکره با این دو تیم هم بسته شد تا عملاً شانس بازی با تیمی از قاره سبز در این مقطع از بین برود.
چهارجانبه اردن و چالش امنیتی
در شرایطی که گزینههای بزرگ یکی پس از دیگری حذف شدند، حالا تنها پیشنهاد جدی روی میز، حضور در تورنمنتی چهارجانبه به میزبانی اردن است؛ رقابتی با حضور ایران، اردن، نیجریه و احتمالاً کاستاریکا. از منظر فنی، بازی با نیجریه و کاستاریکا میتواند برای کادر فنی ارزشمند باشد؛ دو تیمی که هرچند به جام جهانی نرسیدهاند، اما از نظر فیزیکی و تاکتیکی میتوانند محک مناسبی برای تیم ملی باشند. با این حال، کادر فنی تمایل چندانی به دیدار با اردن ندارد و ترجیح میدهد در صورت حضور در این تورنمنت، مقابل میزبان قرار نگیرد.
مسأله مهم دیگر، محل برگزاری مسابقات است. یکی از شهرهای پیشنهادی در نزدیکی مرز فلسطین اشغالی قرار دارد؛ موضوعی که حساسیتهای امنیتی ویژهای ایجاد کرده است. فدراسیون فوتبال ایران اعلام کرده دریافت تضمینهای کامل امنیتی، شرط اصلی برای پذیرش این پیشنهاد خواهد بود. تاکنون پاسخ قطعی در این زمینه ارائه نشده است.
وعده زیاد، عمل صفر!
در حالی که فضای رسانهای از لغو توافقها خبر میدهد، سخنگوی فدراسیون فوتبال اعلام کرده مذاکرات درباره چهار دیدار تدارکاتی در مراحل نهایی قرار دارد. به گفته او، برای فروردینماه دو بازی با تیمهایی از آفریقا و آمریکای جنوبی در نظر گرفته شده و برای خردادماه نیز از میان سه گزینه، دو حریف انتخاب خواهند شد. پرونده دیدار با اسپانیا نیز همچنان «در حال مذاکره» توصیف شده است. با این حال، فاصله میان وعدهها و واقعیت موجود باعث شده نگرانیها درباره کیفیت آمادهسازی تیم ملی افزایش پیدا کند.
جام جهانی ۲۰۲۶ کمتر از ۱۲۰ روز دیگر آغاز میشود و ایران باید در مرحله گروهی به مصاف بلژیک، مصر و نیوزیلند برود. تیم ملی تنها دو پنجره فیفادی پیش از این رقابتها در اختیار دارد و از دست رفتن هر فرصت، میتواند تأثیر مستقیمی بر میزان آمادگی فنی و ذهنی بازیکنان داشته باشد. اکنون فدراسیون فوتبال باید میان ملاحظات مالی، امنیتی و فنی تصمیمگیری کند. اگر توافقی باکیفیت حاصل نشود، تیم ملی ممکن است بدون تجربه بازیهای سطح بالا وارد بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان شود؛ سناریویی که نه مطلوب کادر فنی است و نه مورد پسند هوادارانی که امیدوارند ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ از مرحله گروهی عبور کند.
۲۵۱۲۵۷
هیچ نظر! یکی از اولین.