مدیریت به كارگیری كارشناسان TCI در شركتهای اروپایی

قابلیت به كارگیری نیروی انسانی را می توان به صورت گستره ای تعریف كرد كه در آن، افراد باتوجه به دانش ومهارت خویش جذب كسب و كارهای مرتبط می شوند. بنابراین، مفهوم مزبور به ماهیت …

قابلیت به كارگیری نیروی انسانی را می توان به صورت گستره ای تعریف كرد كه در آن، افراد باتوجه به دانش ومهارت خویش جذب كسب و كارهای مرتبط می شوند. بنابراین، مفهوم مزبور به ماهیت استخدام و الگوی فعالیتهای كسب وكار بستگی دارد. این مقوله به جریان دانش و رفتارهای مناسب كاری از سوی كاركنان به سمت سازمانها اشاره دارد و گاه با مفهوم امنیت شغلی كه موضوعی مرتبط با میزان پایداری روند فعالیتهای افراد است، در چالش است. تشكیل گروههای كاری مختلف و درگیری افراد در دسته های مختلف كاری، فضایی را ایجاد كرده است كه متفاوت ازتعاریف سنتی اشتغال است. مهمترین موضوع در چنین شرایطی، تمركز بر فرایند كلی حاكم بر كسب و كار و ایجاد روند روبه توسعه و پویایی در آن است. این امر، افراد را نسبت به فراگیری دانش و مهارتهای جدید حساستر كرده است و نسل نوین كاركنان دانشمدار را پدید آورده است. این موضوع در فناوریهای نوین و از جمله، اطلاعات و ارتباطات از وضوح بسیار بالایی برخوردار است.

در اتحادیه اروپا، فعالان خبره در عرصه فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) حدود ۷/۱ درصدكل كاركنان را تشكیل می دهند. در این میان، سهم هلند با ۲/۳ درصد، بالاترین و یونان با ۶/۰ درصد كمترین است. ۷۰ درصد از افراد مزبور را مردان تشكیل می دهند و سن بیش از ۷۰ درصد از آنان بین ۲۵ تا ۴۰ سال است.

آزادبودن كسب و كار ارتباطات و توسعه اینترنت و تلفن همراه در شش سال اخیر باعث گسترش بازار مزبور شده است و تقاضای زیادی را از سوی بخشهای پشتیبانی و مشتریان نهایی نسبت به مهارتهای افراد خبره فناوری مزبور به دنبال داشته است. با این حال، شواهد حاكی از كاهش تمایل خبرگان فناوری اطلاعات و ارتباطات اروپا به افزایش دانش، مهارتها و انعطاف پذیری در مقابل شرایط جدید كاری و كسب شیوه های جدید است. علل عمده این امر را می توان به ركود اقتصادی پس از سال ۲۰۰۱ و كاهش توجه به شیوه های خلاقانه و مبتكرانه مشابه با دهه ۱۹۹۰ نسبت داد. سازمانها نیز در زمینه توسعه كاركنان در زمینه مزبور توجه كمتری از خود نشان می دهند كه علت اصلی آن نیز همان محدودیت خبرگان است.

ازطرف دیگر، بسیاری از فعالیتهای مربوط به فناوری اطلاعات همچون اینترنت و كسب و كارهای مبتنی بر فناوری مزبور در كشورهایی همچون: آلمان، ایتالیا و نروژ به اشباع رسیده است، ولی دركشوری همچون هلند هنوز به عنوان یك مسئله مطرح است. دراغلب كشورهای مزبور بر فعالیتهای نرم همچون: نظامهای ارتباطی انعطاف پذیری، كارگروهی ومشاوره تاكید می شود و كمتر به مهارتهایی همچون توسعه نظامها و نرم افزارها توجه می شود. همه این موارد به دلیل توجه ویژه بر بهبود كیفیت خدمات قابل ارائه به مشتریان است. مدیران كسب و كارهای كوچك و متوسط توجه ویژه ای به نیازهای بازار و باقی ماندن در عرصه رقابتی دارند و نیروی انسانی را در این راستا به‌كار می گیرند.

بنابرنظرات ارائه شده ازسوی مدیران شركتهای فعال در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات، توسعه مهارتهای افراد در زمینه موضوعهای سخت فقط به درد مواقع بحرانی می خورد و در شرایط عادی نیازی به این امر نیست. براین اساس، آنان حساسیت چندانی به سن افراد نشان نمی دهند و تفاوت چندانی بین گروههای سنی مختلف نمی بینند.

موضوع قابل توجه دیگر در شركتهای كوچك و متوسط اروپایی فعال در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات، فعالیتهای منقطع و محدود به مرزهای كشور متبوع است. براین اساس، آنها تمایل كمتری به یكپارچگی و تشكیل گروههای قویتر دارند.

یزدان محمدبیگی