لابه‌لای اخبار فراوانی که از زلزله دردناک و مهیب غرب کشورمان مخابره می‌شود، حکایت «کوئیک» بسیار قابل تامل است؛ حکایت روستایی که به تازگی در ابعاد ملی دیده شده اما اکنون به شرایطی مبتلاست که گویی قرار نیست دیده شود!

به گزارش «تابناک»، چند ماه پیش زمانی که یکی از خودروسازان مشهور وطنی از محصولی جدید رونمایی کرد و وعده ارائه آن به بازار در آبان ماه را داد، بحثی در گرفت که به نوعی تازگی داشت؛ بحث پیرامون نام محصول جدید که برخی از مسئولان معتقد بودند فرنگی‌ست و می‌بایست تغییر کند.

از آنجا بود که «کوئیک» با گوش ایرانیان آشنا شد؛ نامی که اگر به ضرب و زور تبلیغات فراوان تا دورترین نقاط ایران نرود و به گوش عموم نرسد، با روانه شدن خودروی جدید(؟) به بازار و آشنا شدن مردم با معایب و مزایای آن، به زودی به مانند پژو و پراید نقل کلام ها خواهد شد.

این در حالی است که وقتی نامه اعتراض غلامعلی حداد عادل، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی به انتخاب این نام برای یک خودرو منتشر شد و پای نقض صریح قانون «منع به‌کارگیری اسامی، عناوین و اصطلاحات بیگانه» به ماجرا باز شد، برخی گمان می‌کردند که «کوئیک» رفتنی ست و نامی جدید برای محصول جدید خودروساز وطنی برگزیده خواهد شد.

اتفاقی که با واکنش خودروساز و انتشار چند مستند برای اثبات ایرانی بودن این نام مواجه شد تا همگان دریابند که «کوئیک» نام روستایی واقع در غرب کشورمان است! استدلالی عجیب که اگرچه برای عموم بیشتر به شوخی شباهت داشت، اما ظاهرا توانست نام خودرو جدید را از تغییر مصون کرده و سایه اعمال قانون «منع به کارگیری عناوین و اصطلاحات بیگانه» را از سر خودروساز وطنی دور نماید.

«کوئیک»؛ روستایی که در مقیاس ملی دیده شد اما نه در زلزله!


«کوئیک»؛ روستایی که در مقیاس ملی دیده شد اما نه در زلزله!


«کوئیک»؛ روستایی که در مقیاس ملی دیده شد اما نه در زلزله!


«کوئیک»؛ روستایی که در مقیاس ملی دیده شد اما نه در زلزله!


«کوئیک»؛ روستایی که در مقیاس ملی دیده شد اما نه در زلزله!


«کوئیک»؛ روستایی که در مقیاس ملی دیده شد اما نه در زلزله!


اما بشنوید از روستایی که نامش به این خودرو سنجاق شده و چه بسا آینده مردمانش با سرنوشت این خودرو در خواهد آمیخت؛ با خودرویی که ممکن است روزی مانند برخی دیگر از محصولات خودروسازان وطنی، کیفیت نازلش رخنمون یافته و دستمایه زخم زبان اهالی این روستا شود یا آنقدر بر ادامه تولیدش اصرار کنند که برخی آرزو کنند کاش هرگز کوئیکی تولید نمی‌شد!

دورنمایی که البته ممکن است در سایه کیفیت این خودرو و رضایتی که مصرف کنندگان این محصول از آن خواهند داشت، هرگز رخ ندهد اما برای اهالی این روستا، دست کم در روزهای اخیر هیچ اهمیتی ندارد چراکه ایشان فعلا مشغولیت های بزرگتری دارند؛ مشغولیت هایی از جنس تامین سرپناه و آب و غذا برای ادامه حیات و فرار از سوز و سرمای شب های پاییز.

چند روزی است که اهالی روستای کوئیک در دل داغدارند و در سر فکری جز رفع و رجوع مایحتاج اولیه زندگی، فکر نمی‌پرورانند چراکه زلزله به بهار زندگی شان زده و دست برخی شان را از دنیا کوتاه کرده است. زلزله‌ای که هر طرف را نگاه کنی، هنوز زنده و کامل مقابل اهالی کوئیک ایستاده و با آوارهای دست نخورده و زجه و زاری روستانشینان، عرض اندام می‌کند.

مصیبتی که با پس لرزه هایش نمی‌گذارد کسی فراموشش کرده و برای دمی نفس به راحتی بکشد، که اگر این هم شود، داغ عزیزان از دست رفته مانع از آرامش اهالی می‌شود. مردمانی اهل کوئیک که وجودشان، وجود این روستا را موجب شده و وجود روستایشان، نام آن خودرو را خاص کرده و مانع از تغییرش بر اساس قوانین شده اما به قدر دریافت آب خوردن و غذای گرم هم توسط آن خودروساز دیده نشده اند.

روستانشینانی که می‌توانند شهادت دهند خودروسازان فقط به جیب خودشان فکر می‌کنند اما فعلا حنجره ای برای سخن گفتن ندارند، چراکه چند روزی است عزادارند، مویه می‌کنند، بر صورت خنج می‌کشند و فکر و ذکرشان نه فلان خودرو یا حتی اموال از دست رفته شان در زلزله، که امکانات اولیه ای است که اگر نرسند، مجبورند دقایق و ثانیه های شب را گرسنه و در سرما تا صبح بشمارند و انتظار طلوع فردا را برای گرم شدن بکشند!