برخی کارگاه‌ها و شرکت‌ها چون از بیکاری و مشکلات جوانان به خوبی اطلاع دارند، از فرصت سوءاستفاده می‌کنند و ابتدا برای استخدام به آن‌ها وعده می‌دهند، اما در نهایت به قول و قرارهایشان پای‌بند نیستند و حق و حقوق کارکنانشان را
به طور کامل پرداخت نمی‌کنند. به‌عنوان نمونه مرتضی محمدصالحی، فوق دیپلم حسابداری؛ در گفتگویی با اینجانب گفت: مدتی قبل آگهی روزنامه‌ای توجهم را جلب کرد و برای استخدام به شرکت نان... مراجعه کردم و قرار شد هرماه مبلغ یک میلیون و دویست هزار تومان حقوق ثابت و مبلغی هم به‌عنوان پورسانت به من و بقیه جوانان که مراجعه کرده بودند، چنانچه شرایط استخدام داشتند، پرداخت کنند. متاسفانه با گذشت یک ماه، از حقوق خبری نشد. وقتی اعتراض کردیم فقط 200 هزارتومان پرداخت کردند و گفتند بقیه‌اش را به حسابتان واریز می‌کنیم. اما تا حالا پرداخت نکرده‌اند و با خُلف وعده مسئولان شرکت یادشده مواجه‌ایم. وی در ادامه صحبت هایش گفت: پدرم مدیرعامل... بود، پارسال بازنشست شد و برای این که من را در آنجا استخدام کند، هیچ کاری نتوانست
انجام دهد و حالا بیکار وسرگردان شده ام. لطفاً از قول من بنویسید جوانان به امید اشتغال درس می‌خوانند تا بتوانند در جایی استخدام شوند، اما برخی‌ها در پرداخت حقوق ومزایا، سهل انگاری می‌کنند و با این کارشان باعث دلزدگی و ناامیدی جوانان هم سن و سالان من می‌شوند. به طوری که جوانان تحصیلکرده و بیکار خود را سربار جامعه می‌پندارند. مرتضی محمدصالحی، بیان داشت: متاسفانه برای استخدام در مراکز دولتی یا باید پارتی یا فوق لیسانس داشته باشید یا این که سال‌ها بیکار بمانید. این درحالی است که مسئولان همواره درباره ایجاد اشتغال جوانان وعده‌های فراوانی
داده اند. آیا آقازاده‌ها هم چنین مشکلاتی دارند؟